سالهاست در پس خاطرات فراموش شده گم شده ام، گم!
آتشم تو را می بلعد خاکستر خاکستر می مانیم در آغوش باد! * . . . دلسپرده نازنينم يک فصل مهرباني از وجود عزيزي چون توست! ميلادت مبارک بهترينم برای دلتنگی های گاه و بی گاهم حصاری خواهم ساخت! شاید راه گریزی شود برای باقی مانده این حس زندگی کابوس بیداری و خوابم هراس مردن در این دلتنگی هاست! *** . . . سومای بهارم هزاران هزار آرزوی رنگی تقدیم تو باد! میلادت مبارک نازنینم راه های آمده با تو را دزدکی بر می گردم رد ِ پایت را از روی سنگفرش ها جمع می کنم! * پ.ن: من تنها به سنگفرش های خاطره حسادت می کنم! در حاشیه پیش می رویم! در حاشیه می مانیم! در حاشیه می میریم! نترس درد ندارد؟! در شین ِ شوق ِ دیدارت می بازم؟! ستاره چشمانت عاشقانه ترین غزل زندگیم را می سراید! این روزها پاییز نیز دروغ می گوید؟! رنگ ِ نارنجی برگ هایش را باور نمی کنم چه ساده مرا می فریبد و سبز می شود *** لانه می کند در ویرانه ای به نام من غم ِ سحرانگیزش؟! ... دلِ من سالهاست سوخته! همان روزهای آغازین مهر ِ پاییزی بود انگار! روزی که می گویند در شناسنامه می نگارند؟!! در این بیداد نبودن کسی مرا به نام نخواهد خواند! من همان گمشده هیچستانم که قدمهای سنگی! جز شکستن تنهاییم هیچ نمی کنند، هیچ! من در درون تو خانه کرده ام ویرانم مکن! جفا کم کن و به وفا افزا!
.jpg)
با تو سخن مي گويم
تا بداني
هيچ چيزي را در پس آن پنهان نكرده ام
چرا كه چيزي براي پنهان كردن
وجود ندارد
تو همه را مي داني
مطالب مندرج به قلم نویسنده وبلاگ است
"کپی با ذکر منبع بلامانع است"
